نواها انگار از فیلتری بین تو و یک حجم از سیالی زلال ، عبور کرده و در گوش می نشینند رقصان رقصان... حسی از گرمی و اشتیاق به چیزی که نمی شناسی تو را حرکت می دهد بالا ..بالا.. بالا.. .و آن لحظه مهیب رهایی ،
از زمین به آسمان ، از یانگ به یینگ ، اهریمن به اهورا ، تز به آنتی تز و از هر چه که نیست به هر چه که هست ...و آن لحظه مهیب ....
دلاکروا
در هنگام شنیدن موسیقی ذهن ما در ابعاد زمان( گذشته، حال و آینده ) درگیر میشود . وقتی اصوات موسیقی به نوا در می آیند ، گوش ما با شنیدن نتها در زمان حال و با به خاطر سپردن آن اصوات در زمان گذشته و با حدس صوت بعدی به زمان آینده فکر می نماید . به اینگونه معجزه موسیقی شکل میگیرد . تجسم ساده موسیقی در ابعاد زمان ، ذهن را چنان درگیر می نماید که برای لذت بردن از آن ، کافیست چشمها را ببندیم ....
موتزارت آهنگساز فقيد فقط ۳۶ سال زندگي کرد اما تعداد آثاري که در همين مدت خلق نمود به حدي زياد است که اگر يک شخص بخواهد ۲۴ ساعته پارتيتور موسيقي بنويسد ، کلي زمان کم خواهد آورد ، چه برسد که بخواهد آن را خلق کند ! حال فرض کنيد جناب موتزارت يک کامپيوتر کاملاً معمولي ميداشت و قرار بود با يک نرم افزار باز هم معمولي مثل Encor کار کند .... نتیجه مشخص است او به اندازه ۲۰۰ سال موسیقی می نوشت ! هنوز هم هستند آهنگسازانی که حس نوستالوژیک نوشتن با مداد به روی کاغذ را به خیره شدن به مانیتور ترجیح می دهند ونواختن با پیانو را به صداهای Sample . در هر حال مطمئناً روزی خیره شدن به صفحه مانیتور نیز به نوستالوژیا خواهد پیوست.....
