برای ساخت یک موسیقی صحیح در صحنه ای از یک فیلم ، قبل از هر چیز توجه اساسی به  ریتم صحنه  است . فرض کنید شخصی در حال دویدن در صحنه ای است . ابتدا سئوالات زیر را از خود بپرسیم :

    سئوالات از فیلم 

1- شخص کیست ؟ ( کارکتر اصلی ؟ فرعی ؟ مسن ؟ جوان ؟ کودک ؟ و ...

2- کجا می دود ؟ ( در چه میزانسنی ؟ لب دریا ؟ خیابان ؟ کویر ؟ کوچه ؟ حیاط خانه ؟ و . . . 

3- برای چه چیز می دود ؟ ( ترسیده ؟ خبری شنیده ؟ خبری باید بدهد ؟ باید به اتفاقی برسد ؟ و ...

4 - کی میدود ؟ ( روز ؟ شب ؟ زمان معاصر ؟ زمان قدیم ؟ و ...

  بعد از این سئوالات نوبت به سئوالات آهنگساز از خودش می شود :

1- آیا موسیقی میتواند کمکی  به بهتر شدن انتقال مفاهیم این صحنه کند ؟

2-قبل و بعد از این صحنه آیا  موسیقی حضور دارد ؟

3- ساز بندی انتخابی برای این صحنه چیست ؟ و چه ربطی به کل محتوای موسیقی فیلم دارد ؟

4- سرعت ( tempo ) موسیقی چقدر است ؟

و بعد آهنگساز با جواب به سئوالات بالا به تصویر روشنی از آنچه قرار است بسازد ، رهنمون می شود .

و ماحصل احتمالا موسیقی مناسبی برای آن صحنه خواهد بود اما...

آهنگسازان بزرگ چگونه با گذر از این سئوالات نه فقط موسیقی مناسب ، بلکه شاهکار می آفرینند ؟ این نقطه ای است که ما آن را    ((   تجربه و  گذر از تجربه  )) می نامیم .....